20 kwietnia w Czeskim Cieszynie odbyło się 14. Zgromadzenie Ogólne Kongresu Polaków w Republice Czeskiej. 183 delegatów obradowało w Ośrodku Kultury „Strzelnica”, by wybrać na czteroletnią kadencję nowe władze organizacji.

Na zjazd przybyli zaproszeni goście: ambasador Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Czeskiej Mateusz Gniazdowski, senator Rzeczypospolitej Polskiej Halina Bieda, poseł do Parlamentu Republiki Czeskiej Pavla Golasowská, senator Republiki Czeskiej Andrzej Feber, prezydent Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych Edward Trusewicz, wiceprezes Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” Józef Wróbel, konsul generalna RP w Ostrawie Izabella Wołłejko-Chwastowicz.

Poza sprawozdaniem ustępujących władz organizacji delegaci odbyli interesującą i treściwą debatę plenarną, poruszając najistotniejsze kwestie dla polskiej mniejszości narodowej w Czechach.

Prezydent Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych Edward Trusewicz w swoim przemówieniu zaznaczył, że bardzo prężna działalność społeczności polskiej na Zaolziu jest doceniana przez różne środowiska polonijne. „Nieprzypadkowo przed kilkoma miesiącami liderzy największych organizacji, tworzących Europejską Unię Wspólnot Polonijnych, doroczne spotkanie Rady Prezesów odbyli właśnie na Zaolziu, by też móc podziwiać osiągnięcia miejscowych Polaków i czerpać doświadczenie. Bo razem tworzymy wielką wspólnotę polską na naszym kontynencie”. Prezydent Trusewicz zaznaczył, że Polacy w Czechach są bodajże najlepiej zorganizowaną polską mniejszością narodową w Europie”. Na ręce Mariusza Wałacha przekazał grawer – podziękowanie za członkostwo w EUWP z okazji 30-lecia organizacji.

Delegaci wybrali skład Rady Kongresu: Mariusz Wałach (157 głosów), Józef Szymeczek (149), Tomasz Pustówka (148), Andrzej Bizoń (148), Lucyna Škňouřil (126), Michał Przywara (121), Monika Plaškowa (119), Tomasz Onderek (117), Danuta Koné-Król (104).

Na prezesa Kongresu Polaków w Republice Czeskiej został wybrany Mariusz Wałach. Wiceprezesami zostali Tomasz Pustówka i Józef Szymeczek. Delegaci wybrali też członków Rady Nadzorczej Kongresu Polaków: Helena Legowicz (145), Dariusz Branny (145), Rafał Zawadzki (136), Paweł Kawulok (123), Szymon Ciahotny (121).

Kongres Polaków w Republice Czeskiej, jak również Polski Związek Kulturalno-Oświatowy i Polska Macierz Szkolna w tym kraju są członkami Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych.

Skontaktuj się 

Cookies

Prawa autorskie

Polityka prywatności

W drugiej połowie marca Ministerstwo Sprawiedliwości Republiki Litewskiej poddało pod konsultacje społeczne przygotowany projekt Ustawy o mniejszościach narodowych.

W liście do litewskiego resortu sprawiedliwości prezydent Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych Edward Trusewicz wyraził swoje negatywne stanowisko co do tego, że poddany pod konsultacje społeczne projekt Ustawy o mniejszościach narodowych nie spełnia jednego z kluczowych zadań – wdrożenia prawa do umieszczania napisów nazw miejscowości, nazw ulic i innych znaków topograficznych, co m.in. zostało ujęte w stosownym projekcie Ustawy o mniejszościach narodowych, przygotowanym i poddanym procedowaniu przez Ministerstwo Kultury Republiki Litewskiej przed dziesięciu laty, lecz zaniechanym przez decydentów.

„Litwa ratyfikowała Konwencję ramową o ochronie mniejszości narodowych, która m.in. stanowi o możliwości umieszczania tradycyjnych nazw lokalnych, nazw ulic i innych oznakowań topograficznych o charakterze publicznym w miejscach tradycyjnie zamieszkałych przez znaczącą liczbę osób należących do mniejszości narodowej. To i poszczególne inne istotne dla mniejszości narodowych założenia Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych od szeregu lat nie są implementowane do litewskiego systemu prawnego, mimo że nakazuje to Ustawa o umowach międzynarodowych, w szczególności art. 11 ust. 3” – napisał prezydent EUWP.

Edward Trusewicz wyraził zatroskanie, że nowa regulacja prawna nie przewiduje ochrony autochtonicznych mniejszości narodowych, które mają świadomość własnej historycznej wspólnoty narodowej – ich przodkowie zamieszkiwali na Litwie od wieków – i dążą do zachowania swojego języka, kultury oraz tradycji, i zaapelował do Rządu Republiki Litewskiej o „podjęcie prac nad uzupełnieniem projektu Ustawy o mniejszościach narodowych o przepisy wdrażające do litewskiego systemu prawnego założenia Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych, które wynikają z szacunku wobec etnicznej, kulturalnej, językowej i religijnej tożsamości każdej osoby należącej do mniejszości narodowej, oraz zezwalają na tworzenie odpowiednich warunków do wyrażania, zachowywania i rozwijania tej tożsamości w pluralistycznym i prawdziwie demokratycznym społeczeństwie”.

Skontaktuj się 

Cookies

Prawa autorskie

Polityka prywatności

13 kwietnia w Domu Polskim Jana Pawła II w Rzymie odbył się XXIX Zjazd Związku Polaków we Włoszech. Obrady poprzedziła wspólna modlitwa.

Wśród gości, którzy też zabierali głos, byli: ambasador Rzeczypospolitej Polskiej we Włoszech Anna Maria Anders, senator Rzeczypospolitej Polskiej Halina Bieda, ambasador Polski przy Stolicy Apostolskiej Adam Kwiatkowski, prezydent Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych Edward Trusewicz, wiceprzewodniczący Rady Polonii Świata Tadeusz Adam Pilat, dyrektor Instytutu Rozwoju Języka Polskiego im. św. Maksymiliana Marii Kolbego Urszula Starakiewicz-Krawczyk i in.

Prezydent Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych Edward Trusewicz w swoim przemówieniu dziękował członkom Związku za aktywność, przypomniał, że Urszula Stefańska-Andreini w roku 2022 po raz pierwszy została wybrana na stanowisko sekretarza EUWP. Na ręce prezes Stefańskiej-Andreini przekazał dyplom honorowy za szczególne zasługi na rzecz integracji społeczności polonijnej we Włoszech oraz rozwoju Polonii europejskiej.

W drugiej części otwartych obrad zostało przedstawione sprawozdanie z bogatej działalności organizacji, w dyskusji nakreślono plany na najbliższy rok. Poruszone zostały kwestie nurtujące środowisko polonijne na Półwyspie Apenińskim, niemało uwagi poświęcono zagadnieniom związanym z młodzieżą.

Delegaci na zjazd wybrali Urszulę Stefańską-Andreini na stanowisko prezesa Związku Polaków we Włoszech, wiceprezesami zostały Elżbieta Grzyb i Jolanta Traczyk.

Związek Polaków we Włoszech jest członkiem Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych.

Skontaktuj się 

Cookies

Prawa autorskie

Polityka prywatności

Drodzy Rodacy!

Sienkiewiczowski bohater Wawrzyn Toporek z noweli „Za chlebem”, który podjął ważną życiową decyzję o emigracji, unaocznił los wielu pokoleń Polaków.

Nasze położenie geograficzne i uwarunkowania polityczne, jak też wynikająca z tego sytuacja ekonomiczna sprawiały, że na przestrzeni wieków byliśmy niejako zmuszani do emigracji (dzisiaj zjawisko to można nazywać migracją).

Nasz naród wśród współbraci Europejczyków odróżniało wszak to, że doświadczył dwóch nurtów procesów emigracyjnych – tego „za chlebem”, kiedy ludzi do opuszczenia stron rodzinnych skłaniała bieda, i tej politycznej, popowstaniowej, kiedy po krwawych porażkach walk wyzwoleńczych przeciwko zaborcom rodacy opuszczali Polskę, Insurekcją Kościuszkowską poczynając, a wprowadzeniem stanu wojennego po zrywie „Solidarności” kończąc. Mimo wszystko starali się zachować na obczyźnie język, a gdy po stuleciach go już tracili, pozostawali nadal wierni wierze, tradycjom i kulturze.

Wielki wpływ na zachowanie tożsamości narodowej stale mieli wielcy Polacy, potrafiący przyczyniać się do rozkwitu krajów zamieszkania, rozsławiając zarazem imię Polski i Polaka (przykładem tu niech posłużą Pułaski i Kościuszko), jak też nasi wybitni twórcy, którzy pozostając na obczyźnie podtrzymywali ducha narodu, kultywowali język, kulturę, tradycje. Chopin, Mickiewicz, Norwid byli tymi, kto poruszał serca i sumienia rodaków na obcej ziemi, przypominał, że „Ojczyzna – to wielki zbiorowy obowiązek”.

Do umacniania uczuć patriotycznych znacznie przyczynili się ponadto znakomici pozytywiści, ukazując moc ducha i potrzebę jego utrzymania, świadomość własnych korzeni, zachowanie mowy ojczystej. Sienkiewiczowski Latarnik stanowi portret tych, kto na przekór losowi, oderwany od wszystkiego, co polskie, uparcie starał się zachować język przodków.

W zachowaniu tożsamości i świadomości bycia Polakiem pomagała nam chlubna historia, służąca kolejnym pokoleniom przykładem stawania w obronie ojczyzny bądź też jej racji stanu. To dzięki temu po przeszło wiekowej niewoli wolna, niepodległa Polska mogła się odrodzić na gruzach trzech mocarstw, a rodacy rozsiani po świecie przyczynili się do ugruntowania idei jej niepodległości w świecie.

Niestety, po pełnym entuzjazmu dwudziestoleciu międzywojennym budowania niepodległego kraju ponownie staliśmy się zakładnikami historii, płacąc ofiarą własnego życia za walkę o wolną Polskę na wszystkich frontach, wyzwalając obcą ziemię zdążać do Polski. By doznać tu goryczy zdrady, przez co po raz kolejny być skazanymi na emigrację, a w wolnym świecie tworzyć duchową Polskę, czego dowodem – drugi obieg w literaturze i sztuce.

Po drugiej wojnie światowej, kiedy Kresy Wschodnie RP pozostały poza jej granicami, zaistniało nowe zjawisko – Polaków, którzy nigdy nie opuszczając swojej Ojczyzny stali się obywatelami innych państw. A wbrew nieraz okrutnej rzeczywistości potrafili służyć przykładem wierności trwania przy ojczystym języku, kulturze, religii oraz tradycjach dowodząc, że żadne przesuwanie granic ani przemoc polityczna nie potrafi zniszczyć naszej świadomości, jak też ducha, ukształtowanego na chlubnej historii, przykładzie przodków. To przecież oni na terenach, „gdzie się spotyka z zachodem wschód”, w ciągu wieków warowali przy polskości. Co więcej: w nowej rzeczywistości geopolitycznej potrafili nie tylko wytrwać, ale też rozwijać i tworzyć współczesną polską kulturę na tych ziemiach, przyczyniać się do wzbogacania dorobku nowych krajów zamieszkania.

W wieku XX Polskę spotkało kolejne wyzwanie – ruch „Solidarności”, a co za tym idzie – nowa rzesza emigracji. To właśnie ona, podobnie jak przed stuleciem, po raz kolejny przyszła z pomocą Macierzy w walce o odzyskanie suwerenności, stając się filarem wspierającym procesy zmian ustrojowych w Polsce.

Emigranci – potomkowie tych, co opuścili kraj przed dziesiątkami lat, wierni ojczyźnie przodków, tradycjom umiłowania wolności i kultu Niepodległej, po raz kolejny dowiedli, że dla nich Ojczyzna – to wielki zbiorowy obowiązek; niech nawet ta, znana jedynie z mapy. Dzięki potężnej sile ducha emigracji po upływie pół wieku do wolnej Polski mogły powrócić regalia prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie. Honor i tradycja zostały więc uszanowane.

Czy nowe pokolenia polskich migrantów potrafią wzorem poprzedników uchronić polskość nie tylko w sercu, ale też w świadomości? Czy aby zdołają zachować język, przywiązanie do tradycji, do kultury? Pomimo rozlegających się czasem pesymistycznych prognoz warto wierzyć w optymistyczny bieg przyszłych dziejów i polskich losów. Zważywszy nasze głęboko zakorzenione tradycje i imponujący dorobek polskiej kultury, chce się wierzyć w skuteczność polityki wobec Polonii i Polaków za granicą.

Jak dowodzą minione stulecia, mieszkający poza granicami Polski rodacy, pomni chlubnych tradycji, mogą stanowić ważny element pomyślnego rozwoju Ojczyzny i Macierzy, kształtowania ich dobrego wizerunku i działań na rzecz polskiej racji stanu w państwach zamieszkania.

20 milionów rozsianych po świecie bratnich serc bije w jednym rytmie! Ten rytm po prostu należy… słyszeć.

Dlatego w tym miejscu, w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej, gorąca prośba o przyjęcie ustawy o Polonii i Polakach za granicą.

Dziękuję.

Skontaktuj się 

Cookies

Prawa autorskie

Polityka prywatności

W sobotę, 25 marca br. odbył się w Rzymie XXVIII Walny Zjazd Związku Polaków we Włoszech. Reprezentujący dużą część Polonii włoskiej Związek, zrzesza obecnie 22 organizacje polonijne działające na terenie całych Włoch i odznacza się dużą aktywnością i prężnością. Na Zjazd przybyli do Rzymu przedstawiciele środowisk polonijnych z różnych regionów Italii. Tradycyjnie miejscem spotkania był i w tym roku Dom Polski im. Jana Pawła II przy via Cassia.

Prezes Związku Urszula Stefańska-Andreini, witając i przedstawiając gości przybyłych na tegoroczny Zjazd, podkreśliła obecność honorowego Prezesa ZPwW, księdza Mariana Burniaka. Jego obecność była dla wszystkich radością i niespodzianką, gdyż w ubiegłym roku, po ponad 60 latach pracy duszpasterskiej na rzecz Polonii we Włoszech, powrócił na stałe do Polski. To właśnie on rozpoczął zebranie wspólną modlitwą za zmarłą w maju 2022 roku niezapomnianą Redaktorkę Biuletynu „Polonia Włoska” Ewę Prządkę, za poległych w wojnie na Ukrainie i za prześladowanych działaczy Związku Polaków na Białorusi.

Wystąpienia gości honorowych Zjazdu rozpoczął Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, Piotr Wawrzyk, który in primis podziękował Polonii włoskiej za podtrzymywanie tradycji, przekazywanie kultury polskiej, za pamięć o historii narodu polskiego.

Następnie głos zabrała Anna Maria Anders, Ambasador RP w Rzymie. Podziękowała Związkowi za wykonywanie tak ważnej roli, jak przekazywanie pamięci o historii Polski młodym pokoleniom, głównie tej dotyczącej 2. Korpusu Polskiego. Odczytała również list od ministra Jana Dziedziczaka, Pełnomocnika Rządu ds. Polonii i Polaków za Granicą. Poseł Bożena Borys-Szopa odczytała list od wicemarszałek Sejmu Małgorzaty Gosiewskiej, w którym podziękowała ZPwW za aktywność i podtrzymywanie więzów z Polską. W imieniu Ambasadora RP przy Stolicy Apostolskiej Adama Kwiatkowskiego wystąpił chargé d’affaires, Marek Sorgowicki, który podkreślił tegoroczną 45. rocznicę pontyfikatu św. Jana Pawła II i zapowiedział beatyfikację rodziny Ulmów planowaną we wrześniu tego roku. Sławomir Kowalski, dyrektor Departamentu ds. Współpracy z Polonią i Polakami za Granicą, wyraził swoje uznanie dla działalności stowarzyszeń polonijnych we Włoszech.

Przewodniczący Sejmowej Komisji Łączności z Polakami za Granicą Robert Tyszkiewicz docenił działalność Polonii włoskiej i podziękował za pamięć o Andrzeju Poczobucie i Angelice Borys, prześladowanych działaczach Związku Polaków na Białorusi. Podkreślił wybitne zasługi zmarłej redaktor redakcji biuletynu „Polonia Włoska” Ewy Prządki i zaproponował wydanie zbiorcze wszystkich biuletynów jako wydania pomnikowego i wzorowego przykładu dorobku dziennikarskiego światowej prasy polonijnej. Poseł Joanna Fabisiak poświęciła swe wystąpienie Mikołajowi Kopernikowi z okazji jubileuszu jego urodzin i śmierci. Dwóch młodych licealistów ze Szkoły Polskiej w Ostii, przebranych za wybitnego astronoma, odczytało piękną polszczyzną dwa listy Kopernika, za co zostali nagrodzeni gromkimi brawami.

Szczegółowe sprawozdania z działalności konsulatów RP w Mediolanie i w Rzymie, z punktu widzenia ich współpracy z Polonią, złożyły kierowniczki tych urzędów, Anna Golec-Mastroianni i Agata Ibek-Wojtasik. Relację z działalności Instytutu Polskiego we Włoszech przedstawiła dyrektor Adrianna Siennicka. Wystąpiły również: Agnieszka Stefaniak-Hrycko, dyrektor Stacji Naukowej PAN w Rzymie, Danuta Stryjak – dyrektor Szkoły Polskiej w Rzymie.

Na ręce Prezes Związku Urszuli Stefańskiej-Andreini listy gratulacyjne od organizacji polonijnych nadesłali: przewodniczący Rady Polonii Świata Jarosław Narkiewicz i wiceprzewodniczący Tadeusz Adam Pilat, prezydent Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych – Edward Trusewicz oraz prezes honorowy Forum Polonii w Austrii Teresa Opalińska-Kopeć.

Jak zawsze, kulminacyjnym punktem Zjazdu było roczne sprawozdanie z działalności Związku Polaków we Włoszech, które odczytała Prezes Urszula Stwfańska-Andreini. Na zakończeni ogólnej części Zjazdu minister Piotr Wawrzyk, drobnymi upominkami obdarzył dwóch występujących uczniów, a pozostałe wyróżnienia i dary złożone zostały na ręce Prezes Zwiazku i ks. Mariana Burniaka.

Wszyscy zaproszeni goście, a wśród nich również posłowie Tadeusz Aziewicz, Przemysław Drabek, Jarosław Rzepka, Leszek Jasiński, przedstawiciele duszpasterstwa polskiego w Rzymie, liczni prezesi stowarzyszeń polonijnych w Italii, jak i sami członkowie, upamiętnili to spotkanie zbiorowym zdjęciem pod statuą św. Jana Pawła II na dziedzińcu Domu Polskiego.

Po obiedzie odbyły się kilkugodzinne obrady ZPwW, zarezerwowane dla delegatów organizacji członkowskich, w celu zatwierdzenia sprawozdania z działalności i bilansu Związku oraz podjęcia innych istotnych corocznych decyzji.

Tradycyjnie wieczorem, Zjazd zakończył się spotkaniem i kolacją w gmachu Ambasady RP w Rzymie.

Redakcja tekstu: EUWP na podstawie:
Artykułu Anny Traczewskiej, Foto: Copertina

Skontaktuj się 

Cookies

Prawa autorskie

Polityka prywatności